Στην Ελλάδα, οι κάτοικοι αντιμετωπίζουν τις συνέπειες των καταστροφικών πλημμυρών που προκάλεσε ο κύκλωνας Δανιήλ στις αρχές Σεπτεμβρίου1. Οι πλημμύρες κατέστρεψαν δέντρα φρούτων, καλαμπόκι και περίπου το ένα πέμπτο της ελληνικής βαμβακικής παραγωγής, ενώ πάνω από 200.000 ζώα και πουλερικά χάθηκαν1. Οι εκτιμήσεις ακαδημαϊκών υποδεικνύουν ότι οι βραχυπρόθεσμες επιπτώσεις θα μπορούσαν να κοστίσουν στην ελληνική οικονομία έως και 5 δισεκατομμύρια ευρώ ($5.3 δισεκατομμύρια, £4.3 δισεκατομμύρια)1. Μία από τις περιοχές που επλήγησαν περισσότερο είναι το Θεσσαλικό κάμπο, στην κεντρική Ελλάδα, μία από τις κύριες γεωργικές περιοχές της χώρας1.

Ο πρωθυπουργός της Ελλάδας, Κυριάκος Μητσοτάκης, είχε υποσχεθεί γρήγορη βοήθεια για τα θύματα των πλημμυρών1. Μιλώντας αμέσως μετά την καταστροφή, δήλωσε ότι η Ελλάδα διαθέτει “τις οικονομικές δυνατότητες και τον μηχανισμό για γρήγορη βοήθεια”, ώστε οι άνθρωποι να μπορέσουν να “ξεκινήσουν ξανά τη ζωή τους, να επισκευάσουν τα σπίτια τους… και να λειτουργήσουν ξανά τις επιχειρήσεις τους”1. Ωστόσο, πολλοί άνθρωποι ισχυρίζονται ότι αυτό δεν είναι αρκετό1.

Η καταστροφή που προκάλεσε ο κύκλωνας Δανιήλ έχει επηρεάσει όχι μόνο την υποδομή των κατοικιών, αλλά και τις υπηρεσίες των δήμων, τους δρόμους, τα σχολεία, τις πρωτοβάθμιες μονάδες υγείας και άλλα1. Εάν δεν καταφέρουμε να τα αποκαταστήσουμε το συντομότερο δυνατόν, τότε υπάρχει το πρόβλημα ότι οι άνθρωποι θα πρέπει να μετακινηθούν αλλού για να ζήσουν1. Το χειρότερο σενάριο είναι να έχουμε μια μαζική μετακίνηση πληθυσμού από την ύπαιθρο προς τις μεγάλες πόλεις1.